28 Şubat’ın 13. yıldönümündeyiz. Memleketimiz 28 Şubatlar üzerine inşa edilmiş demokrasivari bir şekilde yönetile dursun, darbelerin mantığını anlamamız açısından yapılacak analizlerin önemli olduğu kanaatindeyim.

28 Şubat o dönemin Başbakanı Erbakan’ı alaşağı edebilmek için tezgâhlanmıştı. Çünkü Erbakan Türkiye’yi ABD ve batının kölesi olmaktan azad edip Afrika’dan Uzak Doğu’ya uzanan bir İslam Birliği Projesinin peşindeydi. Erbakan’ın izlediği siyaset ABD onaylı olmayınca kollar sıvandı, içte ve dışta bu darbeyi destekleyecek işbirlikçiler bulundu ve 28 Şubat karanlığı ülkenin üzerine çöktü.

28 Şubat’ta Erbakan Hükümeti devrilirken “düşene bir tekme de sen at” mantığındaki Gülen cemaatinin, bugün AKP’ye Ergenekoncular bir zeval getirmesin diye olayları bire on katar yorumlarıyla haberleştirdiklerini görünce insan ister istemez düşünmeye başlıyor.

Sormak gerekir, sizin millet iradesi deyip de mangalda kül bırakmayan tavrınız 13 yıl önce neredeydi?

Bugünlerde konjonktür gereği “Darbelere dur de”, “Darbelere karşı 70 milyon adım” dedikleri aldatmasın sizi.

28 Şubat’ta başörtü yasağının üniversitelerde başlamasıyla beraber “emir büyük yerden” deyip de koca koca pardösülerini bir günde bırakan kızları, başörtülerini attıktan sonra direnenlere “enaniyet” yapıyorsunuz. Asıl fedakârlık bu dönemde bunu gerektirir diyorlardı. Önceleri “Cebrail gelip de bir parti kursa ona oy vermem” diyerek siyasetten Allah’a sığınan bu cemaat, sonrasında “AKP’ye oy vermeyen vebale girer” çizgisine gelerek partinin gizli kurmayları arasında yerlerini almışlardı.

Hatta o dönemde kartel medyası olarak nitelendirilen ne kadar basın yayın organı varsa Gülen onlara demeçler verip darbecileri desteklercesine Erbakan iktidarı için “Beceremediniz çekin gidin” demiştir.

Başörtüsü yasağına karşı takınacakları tavrı öğrencilerin tercihine bırakmak bir yana onlara açılmamalarının İslam’a “hizmetten kaçış” ve “enaniyet”, açılarak eğitimlerini sürdürmelerinin ise “fedakarlık” olduğu görüşünü İslam’ı alet ederek empoze etmişlerdi.

Sonra o dönemlerde Müslümanların hakları gasp edilirken verilen tepkilere “aman aralarda ajanlar var” diyerek geri durup haber bültenlerinde “kara çarşaflı erkeklerin provoke ettiği gösteride…” diye verilirdi.

Zaman gazetesinde “peruk fetvasının” yerinde olduğunu yazılırken bütün Türkiye ayakta ilden ile “el ele eylemi” yapıyor, milyonlarca insan yasağı protesto etmek için sokaklara dökülüyordu. Ama onlar katılmak bir yana haberini dahi yapmıyorlardı.

Yani başörtüsü yasağı da bu kesim için bir sorun teşkil etmedi. Zira onlar “Hocaefendileri” için “her şeyi” yapmaya hazırlardı. Ellerinde ki sözde fetvalarıyla okullarını da bitirdiler, iş sahibi de oldular. Olan, bu konuda hassasiyet sahibi olan Milli Görüş tabanına ve diğer İslami cemaatlere olmuştu. Dillendirildiği gibi 28 Şubat’ta hiçbir zarara uğramadılar. Katlanarak büyüdüler.

Ne hazindir ki bedel ödeyen Erbakan iken, bugün yavuz hırsız misali cemaat 28 Şubat’ın faturasını Erbakan Hoca’ya keserek onu töhmet altında bırakıyor ve cemaate yeni katılan genç dimağlara bu anlatılıyordu.

Üzerlerine vazifeymiş gibi “sözde sırat köprüleri” kurarak üzerinden papazları, hahamları hoplatarak yine “sözde cennete” sokanlar sıra şuurlu Müslümanlara gelince aslan kesiliyorlardı. Kısacası yedi düvele gül dağıtarak hoşgörü kavramını sömürenler bazılarına karşı öyle öfkeliydiler ki kinleri akıllarını başlarından alıyor ve olmadık çirkinliklerle gerçek yüzleri meydana çıkabiliyordu.

Alın size bir örnek Samanyoluhaber.com sitesinde “Erbakan Çok Hızlı Başladı” başlıklı bir haber var. Aslında bu tür yorumlara her “Erbakan” haberin altında rastlayabilirsiniz. Yorumlar arasında bazı yaratıklar tarafından “çakal, ihtiyar moruk, koltuk hırsı, imza atan korkak, Ergenekon figüranı, hırsız, din taciri, Müslümanların yüzkarası, derin devletçi vs..” hakaretleri yazılmış ve editörlerce onaylanmış.

Yukarıda anlattığım üzere malum cemaatin cesareti tevekküllerinden ya da teslimiyetlerinden değil cehaletlerinden, dünya perestliklerinden geliyor.

Netice açık, 28 Şubat olmasaydı AKP olmayacaktı, AKP olmasaydı Gülen cemaati bu kadar büyüyemeyecekti. Onun için bu “aman AKP’ye bir zarar gelmesin” vesveseleri ve iktidara muhalif herkesi “Ergenekoncu” ilan etme halleri. Çünkü ne bir zamanlar İslam düşmanı Ecevit’e yaktıkları yağlar ne de Demirel’e düzdükleri methiyeler onları AKP iktidarı gibi palazlandırmamıştı da ondan.

Şimdi onlarda yürümeye başladılar meydanlarda. Taksim’de darbelere karşı yürümeye başladı “ışık evlerinin eylem bilmez altın nesli” birden bire. Samimi olmadıklarını bildiğimiz halde olumlu bir gelişme addedebileceğimiz bu değişimlerinin konjonktürel olduğunu gözden kaçırmamak gerekir.

Başka bir siyasi hareketin güçlendiğini gördükleri anda AKP’yi de anında satabilecek bu oluşumu izleyin ve agâh olun. Her kademede kendi derin devletlerini oluşturduklarını ve dünya gemisinin kaptanı dedikleri Amerika’nın ümmet içine sızmış Ergenekon’u olabileceklerini de göz ardı etmeyin.

Sadece Rabbimizin emir ve yasaklarına amade, düzenin tüm baskı ve dayatmalardan azade günlerin gelmesi dileğiyle…

Velfecr.com