24 nisan tarihi Ermeniler tarafından dünyada soykırım günü olarak anılmakta ve  bu tarih tüm dünya ülkelerine çeşitli kulislerle kabul ettirilmeye çalışılmaktadır.

            Oysa Ermeniler  24 nisan tarihini yaşadıkları ülkelerde kendini azınlık hisseden toplumların ders alacakları bir gün olarak yani “EKMEK YEDİKLERİ TOPLUMLARA İHANET EDENLER AZINLIKLAR ” Günü olarak  kutlarlarsa hem kendileri hem de tüm dünyada kendini azınlık hisseden insanların bunlardan çeşitli dersler çıkaracağı muhakkaktır,

            1798 yılında Akka kalesi önünde 75 yaşındaki Osmanlı komutanı Cezzar Ahmet paşaya yenilerek “Doğunun kapısının anahtarını bu kalede bıraktım bir ihtiyarın maskarası oldum.” diyerek Fransa ya dönen Napolyon, Osmanlının Fransız elçisine gönderdiği mesajda Ermenilerin büyük Ermenistan vadiyle ayaklandırmasını istemiş bir müddet sonra elçiden aldığı cevaba da oldukça şaşırmıştır,elçi Ermeniler burada o kadar rahatlar ki değil bağımsız bir ülke vermek cenneti vaat etsek dönüp bakmıyorlar bile demiştir.

            Ne olmuştur da cenneti verilse dönüp bakmayan bu insanlar 800 yıl birlikte yaşadıkları,her türlü nimetinden yararlandıkları,  aralarında ciddi hiçbir problem olmayan bu toplumu 1800 lü yılların sonunda istilacı ülkelerin rehberliğini yaparak arkadan vurmaya ve isyana kalkmıştır,

            Bu konuyu iyi anlamak için tarihide iyi yorumlamak gerekiyor.Bizler bu topraklara Ermenilerden elli yıl sonra geldik Türklerin güçlenip batıya yönelmesi üzerine 1021 yılında ermeni kralı Şenekerim  hazar denizinin batısındaki topraklarını,Dandanakan savaşından sonra 1045 yılında ise Ani kralı Gagik topraklarını Doğu Roma imparatoruna hediye etmiş  karşılığında da doğu roma imparatoru Kostantin Dukas Ermenileri orta Anadolu’ya yerleştirmiştir Ermeniler  Grogeryan mezhebinden oldukları için bu bölgelerde yaşayan Doğu roma halkı tarafından kabullenilmemiş hatta aşağılanmışlardır,

3000 yıllık tarihleri boyunca sürgün, zorla din değiştirme, bulundukları bölgelerden sürülme gibi birçok olay yaşayan ermeliler tarihlerinin en güzel günlerini 800 yıl boyunca Türklerle geçirmiş ve onlardan sadık tebaa unvanı almışlardır.

            Anadolu’nun en güzel yerlerinde yaşamış evlatlarını askere vermedikleri ve  sanatlarını başkalarına öğretmedikleri için oldukça varlıklı insanlar olarak yaşamlarını Osmanlı sancağı altında mutlu bahtiyar olarak sürdürmüşler buna bağlı olarak’ta  nüfusları artmıştır

            Amerika elçisinin sultan Abdül Hamide tavsiyesi ile yapılan nüfus sayımların üçüncüsü olan ve tehcirden bir yıl önce 1914 yılında yapılan sayımda  Osmanlı arşivlerine göre nüfusları 1.294.851 yine İtalya-Venedik teki  ermeni arşivlerine ve ermeni tarihçilerine göre tüm dünyadaki nüfusları 2 milyon 760 bin civarındadır.

            Tüm emperyalist ülkeler ve tarihçileri bu sayı bilmekte fakat  emperyalist  amaçlarına uymadığı için Ermeni diyasporasının 3 milyon Ermeni yi katlettiniz suçlamalarına ülkemizden birtakım tavizler koparmak amacıyla koz olarak kullanmak için ya ses çıkartmamakta yada  alenen desteklemektedirler.

            Gitgide zayıflayan dış borç batağındaki Osmanlıyı bölüp topraklarını kendi emperyalist emelleri için kullanmak isteyen İngiltere Fransa ve Rusya o güne kadar çocuklarını askere vermeyen ,Osmanlı içinde varlıklı bir toplum olarak yaşayan ve son yüzyılda Osmanlının savaş harcamalı için vergi almasını kabullenemeyen Ermenileri kullanarak kendi amaçlarını gerçekleştirmiş sonrada Ermenileri ve Ermenilerin  hayallerini bir kağıt gibi buruşturup tarihin çöp sepetine atmış onları kaderleriyle baş başa bırakmıştır.

            Osmanlının zayıf düşmesini fırsat bilip bağımsızlık hayali ile Van da Adana da,Sason da,Zeytun de, Urfa da Kayseri de,Erzurum da  Diyarbakır da Bitlis’te  hatta İstanbul da isyanlar çıkartan,bir buçuk milyon genç insanını Balkanlar da,Çanakkale de Makedonya dağlarında yemen çöllerinde,kanal seferinde Allahu ekber dağlarında  savaşa gönderen ve çoğunu   şehit veren Osmanlının  erkeksiz kalmış köylerine hayasızca saldıran  Ermeniler kendilerine destek veren ülkelerin petrol bölgelerini istila edip amaçlarına ulaşmasıyla  ortada kalmışlardır.

            Osmanlı arşivleri ve Talat paşanın özel hatıralarındaki belgelerden 15-5 1915 te başlayıp 7-2 1916 biten tehcirde. tehcire  tabi tutulan Ermenilerin sayısı 703 bindir. 600 bindir. Osmanlı istihbaratına göre devletine sadık kaldığı tespit edilen Ermeniler sürgüne gönderilmemiştir,yine Osmanlı arşivlerine göre,sürgün, isyan,ve Ermenilerin çıkardıkları savaşlarda ölen ermeni sayısı 300 bin civarındadır. Bunların bir kısmı hastalıktan (tifüs) bir kısmı göç yolarında kürt  aşiretlerinin saldırısı sonucu,bir kısmı da tehcir de isyan çıkardığı için ölmüştür. Yıkılmakta olsa da devlet yapısını muhafaza eden Osmanlı tehcire tabi tutuğu tüm Ermenilerin nerden nereye sevk edildiği kaç kişi olduklarını ve nerelere yerleştirdiğinin belgesini tek tek  tutmuştur.Bu belgeler devlet arşivlerin de orijinal haliyle mevcuttur(www.devletarsivleri.gov.tr)

Yapılan tarihsel araştırmalarda hiçbir Türk askerinin Ermenileri toplu olarak öldürdüklerine rastlanamaz rastlanmamıştır’da.Zira Türk askerinin kültüründe savunmasız insanları toplu olarak katletme yoktur olmamıştır da,ama halkların kavgası olmuş iki toplum birbirine girmiş iki taraftan da binlerce insan ölmüştür bu tip durumlarda bile Osmanlı gerekli tedbiri alamayan görevlilerini cezalandırmış hatta Sultan Ahmet meydanında  idam bile etmiştir, ama ermeni Kamavur fedailerinin Türkleri,  Van da  Kayseri de  Erzurum da,Muş ta Trabzon da  Bitlis te, Bayburt ta Adana da,Kars ta,Maraş ta  Nahcivan da, toplu olarak öldürdükleri  belgelerle kanıtlanmış bir gerçektir.

Ermeni diyasporası nedense hep 1915 öncesini anlatır ama hiçbir ermeni tarihçi Mondros ateşkes anlaşmasından sonra orduları terhis edilen vatanı bölünüp parçalanan sahipsiz kalmış bir ülkede Ermenilerinin  Türk halkına neler yaptıkları anlatmaz , Mondros ateşkes antlaşmasın dan sonra sürgüne giden Ermenilerin büyük kısmı geri dönmüş eski anavatanları Ermenistan dan da Fransızların getirtip Fransız askeri üniforması giydirdiği 100 bin Kamavur fedaisini de yanlarına alarak,orduları terhis adilmiş esaret altına girmiş ve sahipsiz kalmış Osmanlı sancağındaki Van, Erzurum, Erzincan,Trabzon, Bitlis,Kars Maraş,Urfa ve Kayseri de  akla hayale gelmeyen işkencelerle Türkleri bulundukları yerlerden ya sürmüş yada toplu olarak katletmiştir.

1917 de İstanbul da kurulan milli cemiyetlerin hazırladığı raporda  Ermeni zulmünden kaçan perişan haldeki Türklerin iskan edildikleri iç bölgelerdeki sayısı 800 bin civarında, Ermeniler tarafından öldürülen  Türklerin sayısıda 500 binin üzerindedir. Gerçekler ve tarih varsayımlarla,  değil belgelerle dayandırılarak yazılır,Osmanlı arşivlerindeki ermeni dosyaları incelendiğinde öldürülen 530 bin savunmasız türkün,nerelerde nasıl toplu kıyıma uğradığı,binlerce  kadına  kimlerin tecavüz ettiği ,doğmamış bebeklere neler yapıldığın  tek tek hatta isim isim belgesinin mevcut olduğunu göreceklerdir.Ayrıca bu gün  Türk askerine kurşun sıkanlar ve her ortamda onlara alenen destek veren Ermeniler bu belgeleri incelerlerse hangi  aşiretinin  ne yaptığı kimin kimi kestiğini daha iyi anlayıp beklide dostluklarını yeniden gözden geçirme fırsatı bulacaklardır.Bugün Ermeni olayları nedeniyle Türkiye yi kınamaya hazırlanan Almanya da o tarihte  müttefiki Osmanlıda  görev yapan subaylarının Almanya ya gönderdiği istihbarat bilgileri gün ışığına çıkarırsa Ermeni mezalimini tüm dünya kamu oyu da öğrenmiş olacaktır.

            Tarihler tekerrürden ibarettir bundan yüz yıl önce Ermeni kartıyla oynanan  oyun bugün Kürt kartıyla oynanmaktadır tek farkı aktörlerini değişmiş olmasıdır.dün İngiltere, Fransa ve Rusya baş rolde iken bugün İngiltere, Amerika ve İsrail baş rollerde oynamaktadır.onun için 24 nisan tarihi sık sık gündeme getirilmelidir ki kendisini azınlık kabul eden  bazı insanlarımız kimler kimleri nasıl kullanmış,kendi çıkarlarını gerçekleştirdikten sonrada nasıl buruşturup tarihin çöplüğüne  atmış,öğrensinler ve gerekli dersleri çıkarsınlar,

Bazen birçok şeyi anlatmakta zorlanırız ama küçük bir mani, hüzünlü bir şarkı ya da ağıt tüm çıplaklığıyla yalansız dolansız bize her şeyi anlatır tıpkı Kayserinin  Develi ilçesin bir köyünde bir Türk anasının  Haç-ın (Saim beyli)savaşı sırasında  Ermeni mezalimini anlattığı aşağıdaki ağıtta olduğu gibi

Ağıt değerli araştırmacı Cenani Gürbüz tarafından derlenmiş olup Abdül gaffar efendinin eşi Melek hanım tarafından söylenmiştir.Kendiside ermeliler tarafından katledilmiştir.şiir öldüğünde koltuğunun altındaki bohçada bulunmuştur. “İNŞALLAH OKUNA” diye yazmıştır

Yazıya katkılarından dolayı Milliyetçi Hareket Partisi Beşiktaş İlçe Yönetim Kurulu Üyesi Sayın İhsan YAVUZ'a Teşekkür Eder, sözlerime yine değerli büyüğümün bir şiiri ile son vermek istiyorum

                                                                                                             Saygılarımla

İsmail BÜYÜK

www.2023istanbul.com

Hacında kağnı pazarı                      

Var mı kitapta yazarı           

Uyu oğlum Osman uyu

Hacın oldu kanlı kuyu

Hücum ettik alamadık

Soyka kalsın sultan suyu

Çamsarı oğlu koca gavur

Bebekleri kaynatıyor

Gün görmedik hanımları

Süngü ile oynatıyor

On kat esvap püsküllü fes,

Bunu bana yu diyorlar

Ocak başlarından ırak

Bebek pişti ye diyorlar

Osman ı mı göğe attılar

Süngüyü altına tuttular

Öldüğüme gam çekmiyom

Ak tenimize baktılar

Kanlı yelek kanlı kuşak

Buna can mı dayanır uşak

Ben öpmeye kıyamadım

Nasıl kestin kara pıçak

Kapı kapı geziyorlar

İfadeyi yazıyorlar

Düşman başına vermesin

Oğlak gibi yüzüyorlar

Kele Dudu kele Dudu

Kanlı gömlek yu diyorlar

Bebekleri kaynatmışlar

Kuzu eti ye diyorlar

Amir memur demeyerek

Hep bir ipe bağladılar

Bakıroğlu Dede Ağayı

Demir ilen dağladılar

Baş katibi öldürdüler

Deyneğinen döve döve

Kürt Genco yu yüzüyorlar

Kuzu gibi öve öve

Zabıt katibi Mehmedi

Topuzunan dövüyorlar

Enfiyeci Hüseyin efendiyi

Tellerinen boğuyorlar

Fekeye sevk edeceğim diye

Taş köprüyü aşırdılar

Yoldan geri kaçtın diye

Kurşun ile pişirdiler

Sekiz gavur bir gelince

Osman’ımı şaşırttılar

Baban çete başı diye

Hacı Ahmed’i pişirdiler

Musallaya oturmuşlar

Etrafında geziyorlar

Sen çete topladın diye

Çalgı ile yüzüyorlar

Şefigamı öldürmüşler

Mektebin önünde yatar

Babam oğlu koç Bilal’im

Bunu duysa ne yapar

Aman bu ne acı işler

Babasını öldürmüşler

Atiyeme selam söylen
           Gök yüzünde uçan kuşlar